Gratis verzending vanaf €50,-
Voor 17.00 besteld = vandaag verzonden
Veilig en achteraf betalen
Mijn account
0 Winkelwagen
Alle artikelen

Tandsteen bij hond: herkennen en voorkomen voor een gezond gebit

Oké, als hondenbaasje weet je dat de gezondheid van je vriend voorop staat. Maar een van de meest voorkomende—en stiekemste—problemen is tandsteen. Het is veel meer dan alleen een paar gele vlekjes op de tanden. Zonder dat je het doorhebt, kan het uitgroeien tot een serieus gezondheidsrisico, met pijn, ontstekingen en zelfs het verlies van tanden tot gevolg.

Laten we dus eens goed kijken wat tandsteen precies is en waarom het zo belangrijk is om dit in de gaten te houden.

Wat is tandsteen bij je hond nu eigenlijk?

Een persoon houdt de bek van een hond open om zijn tanden te laten zien.

Het hele verhaal begint met iets wat we allemaal kennen: tandplak. Net als bij ons, vormt zich na elke maaltijd een zacht, plakkerig laagje op de tanden van je hond. Dit laagje bestaat uit speeksel, bacteriën en kleine voedselrestjes. Op zich is dat een normaal, dagelijks proces.

Het probleem ontstaat pas als die tandplak blijft zitten. De mineralen in het speeksel van je hond, zoals calcium, gaan een reactie aan met de plak. Hierdoor kristalliseert het en wordt het keihard. Dát is tandsteen, ook wel calculus genoemd.

Zie het zo: tandplak is als nat cement. Als het net is aangebracht, veeg je het zo weg. Maar als je het een dag laat staan, wordt het hard en is er geen beweging meer in te krijgen. Eenmaal gevormd, kun je tandsteen niet meer wegpoetsen met een tandenborstel.

Waarom tandsteen meer is dan een cosmetisch probleem

Die harde, ruwe laag tandsteen is de perfecte broedplaats voor nog méér bacteriën. Het ruwe oppervlak maakt het makkelijk voor nieuwe tandplak om zich vast te hechten, waardoor de laag steeds dikker wordt. Zo beland je in een vicieuze cirkel die voor serieuze problemen kan zorgen:

  • Een slechte adem (halitose): Die typische “hondenadem” wordt vaak veroorzaakt door bacteriën die zwavel produceren.
  • Ontstoken tandvlees (gingivitis): De bacteriën irriteren het tandvlees, dat rood en gezwollen wordt en makkelijk kan bloeden.
  • Parodontitis: Als je er niks aan doet, trekt de ontsteking dieper het tandvlees in en tast het zelfs het kaakbot aan.
  • Verlies van tanden: Uiteindelijk kunnen tanden los gaan zitten en uitvallen, of moet de dierenarts ze trekken.

Tandplak en tandsteen in een oogopslag

Om het verschil helder te maken, heb ik een kleine vergelijkingstabel gemaakt. Zo zie je direct wat de oorzaak is en wat het gevolg.

Kenmerk Tandplak Tandsteen
Uiterlijk Zacht, kleverig, doorzichtig tot wit Hard, ruw, gelig tot bruin/zwart
Samenstelling Bacteriën, speeksel, voedselresten Verharde (gemineraliseerde) tandplak
Locatie Op het tandoppervlak, vooral langs de tandvleesrand Vooral langs en onder de tandvleesrand
Verwijderen Eenvoudig weg te poetsen met een tandenborstel Alleen professioneel te verwijderen door een dierenarts
Gevolgen Veroorzaakt tandvleesontsteking (gingivitis) Leidt tot ernstige ontstekingen (parodontitis) en tandverlies

Kortom, tandplak is het begin van het probleem, maar tandsteen is waar de echte schade ontstaat. Door tandplak dagelijks aan te pakken, voorkom je dat het de kans krijgt om uit te harden tot tandsteen.

Een wijdverbreid en stil probleem

Veel baasjes denken dat het bij hun hond wel meevalt, maar de cijfers liegen er niet om. Wist je dat maar liefst 80 procent van de honden ouder dan drie jaar al een vorm van gebitsprobleem heeft? Bij kleinere rassen begint het zelfs nog vroeger: 60 tot 70 procent heeft al tandsteen vóór hun tweede verjaardag.

Een Nederlands onderzoek uit 2021 onder ruim 1.100 huisdiereigenaren liet iets schokkends zien: bijna twee miljoen honden en katten lijden in stilte pijn, zonder dat hun baasjes het doorhebben.

Honden zijn meesters in het verbergen van pijn. Ze stoppen niet met eten, tenzij het écht niet anders kan. Daarom is het zo belangrijk dat jij, als baasje, alert bent. Nu je weet wat tandsteen is en waarom het een risico vormt, ben je al een heel eind op weg om het gebit van je maatje gezond te houden. In de volgende hoofdstukken gaan we dieper in op hoe je de signalen herkent en wat je kunt doen aan preventie en behandeling.


Hoe een onschuldig laagje tandplak uitgroeit tot tandsteen

Het hele proces van tandplak naar tandsteen gebeurt stiekem, vaak onzichtbaar voor het blote oog. Het begint allemaal al een paar minuten na het eten. Voedselrestjes, speeksel en bacteriën vormen samen een kleverig, zacht laagje op de tanden van je hond. Dit noemen we tandplak.

Op dit punt is er nog niet veel aan de hand. Dit laagje is nog zacht en kun je met een tandenborstel relatief makkelijk verwijderen. Maar als je niks doet, begint de ellende pas echt. De mineralen in het speeksel, zoals calcium en fosfaat, reageren met de plak. Je kunt het vergelijken met cement dat langzaam uithardt.

Binnen 24 tot 72 uur kan die zachte plak al veranderen in een harde, ruwe korst die muurvast zit op het tandglazuur. Dat is tandsteen. En dat ruwe oppervlak is de perfecte schuilplaats voor nog meer bacteriën om zich te nestelen.

Van een slechte adem naar een pijnlijke ontsteking

Een slechte adem is vaak het eerste signaal, maar de echte problemen spelen zich dieper af, langs de rand van het tandvlees. De bacteriën in het tandsteen produceren continu gifstoffen en zuren die het tandvlees irriteren en aanvallen.

Dit leidt tot de eerste fase van gebitsproblemen: gingivitis, oftewel tandvleesontsteking. Het tandvlees wordt rood, zwelt op en kan zelfs gaan bloeden bij aanraking. Hoewel het voor je hond pijnlijk is, is er ook goed nieuws: in dit stadium is de ontsteking nog volledig te genezen met een professionele gebitsreiniging en goede thuisverzorging.

Tandplak is eigenlijk gewoon een klomp bacteriën. Als je de tanden niet regelmatig poetst—iets wat slechts 14 procent van de Nederlandse baasjes doet—verhardt die plak tot tandsteen. Dit ruwe laagje is de ideale broedplaats voor bacteriën die ernstige ontstekingen kunnen veroorzaken.

Als de ontsteking dieper doordringt

Laat je gingivitis onbehandeld, dan kruipt de ontsteking letterlijk onder de tandvleesrand. Hier begint parodontitis, een veel ernstigere aandoening die helaas onomkeerbaar is. De bacteriën tasten niet alleen het tandvlees aan, maar ook de dieper gelegen weefsels en zelfs het kaakbot dat de tanden en kiezen op hun plek houdt.

De gevolgen zijn pijnlijk en ingrijpend:

  • Terugtrekkend tandvlees: De tandwortels komen bloot te liggen, wat extreem gevoelig is.
  • Diepe ‘pockets’: Er ontstaan ruimtes tussen de tand en het tandvlees waar bacteriën en voedselresten zich ophopen, waardoor de ontsteking alleen maar erger wordt.
  • Wortelabcessen: Pijnlijke ontstekingshaarden in het kaakbot die zelfs kunnen leiden tot een kaakbreuk.
  • Losse tanden en kiezen: Uiteindelijk wordt het kaakbot zo erg aangetast dat tanden hun houvast verliezen en uitvallen.

De verborgen impact op de rest van het lichaam

Het gevaar van tandsteen stopt niet in de bek van je hond. De bacteriën uit de ontstekingen kunnen via het bloedende tandvlees in de bloedbaan terechtkomen. Eenmaal daar kunnen ze door het hele lichaam reizen en zich nestelen in belangrijke organen.

Dit kan leiden tot serieuze gezondheidsproblemen die de levensverwachting van je hond direct bedreigen:

  • Hartproblemen: De bacteriën kunnen de hartkleppen beschadigen en levensgevaarlijke ontstekingen (endocarditis) veroorzaken.
  • Nierschade: De nieren moeten continu de bacteriën uit het bloed filteren. Deze overbelasting kan leiden tot nierfalen.
  • Leverinfecties: Ook de lever kan worden aangetast door de constante stroom bacteriën.

Het is dus absoluut geen overdrijving: een slecht gebit is een bedreiging voor de algehele gezondheid van je hond. Wat begint als een onschuldig laagje plak, kan uitgroeien tot een probleem dat de levenskwaliteit en levensduur van je maatje flink kan verkorten. Vroeg ingrijpen en preventie zijn daarom goud waard.

De symptomen van tandsteen bij je hond herkennen

Honden zijn meesters in het verbergen van pijn. Dat zit nu eenmaal in hun natuur. Hierdoor blijven gebitsproblemen vaak veel te lang onder de radar. Gelukkig zijn er duidelijke signalen die je als baasje kunt leren herkennen. Zie het als een soort detectivewerk voor het gebit van je hond; als je weet waar je op moet letten, kun je problemen vroegtijdig aanpakken voordat ze serieus worden.

Het begint allemaal met goed kijken. De meest duidelijke aanwijzing is de aanslag die je met het blote oog kunt zien. Wat vaak begint als een dun, gelig laagje langs de tandvleesrand, kan uitgroeien tot dikke, bruine of zelfs zwarte korsten. Dat is het verharde tandsteen.

Kijk ook goed naar het tandvlees. Gezond tandvlees is mooi stevig en heeft een lichtroze kleur. Is het rood, gezwollen of bloedt het snel? Dat is een klassiek teken van gingivitis, een tandvleesontsteking die wordt veroorzaakt door de bacteriën in de tandplak en het tandsteen.

Deze infographic laat perfect zien hoe tandplak zich ontwikkelt tot tandsteen en wat de gevolgen daarvan zijn.

Infographic die het proces van tandplak naar tandsteen en de gevolgen voor huisdieren toont.

Het maakt pijnlijk duidelijk hoe snel dit proces kan gaan en dat de problemen verder reiken dan alleen het gebit. Vroegtijdig herkennen is dus echt de sleutel.

Let op subtiele gedragsveranderingen

Naast wat je in de bek van je hond ziet, kan zijn gedrag je ook ontzettend veel vertellen. Omdat gebitsproblemen pijn doen, gaat je hond zijn gewoontes vaak onbewust aanpassen om het ongemak te vermijden. Hou deze veranderingen dus goed in de gaten:

  • Ander eetgedrag: Eet je hond ineens langzamer? Vallen er brokjes uit zijn mond of kauwt hij nog maar aan één kant? Dit kan wijzen op pijnlijke tanden of kiezen.
  • Minder interesse in speelgoed: Als je hond zijn favoriete kauwspeeltje of trekspelletje plotseling links laat liggen, is dat vaak omdat kauwen te pijnlijk is geworden.
  • Meer kwijlen: Overmatig kwijlen, soms zelfs met een spoortje bloed erin, is een veelvoorkomend signaal van mondproblemen.
  • Met poten langs de bek wrijven: Honden proberen de pijn soms te verzachten door met hun poten over hun snuit te wrijven of met hun kop langs meubels te schuren.
  • Terughoudend bij aanraking: Draait je hond zijn kop weg of gromt hij zelfs als je zijn bek wilt aaien? Dit kan een teken zijn van pijn in zijn mond.

Wanneer je direct de dierenarts moet bellen

Sommige symptomen zijn echte alarmbellen die vragen om onmiddellijke actie. Wacht niet met een bezoek aan de dierenarts als je een van de volgende signalen opmerkt:

Een slechte adem wordt vaak weggelachen als een "typische hondenadem", maar dat is het bijna nooit. Een gezond hondengebit ruikt redelijk neutraal. Een sterke, vieze geur wijst vrijwel altijd op een overmatige groei van bacteriën en waarschijnlijk een onderliggende ontsteking.

Als je hond een of meerdere van deze symptomen laat zien, is het echt slim om een afspraak te maken. Zelfs als je alleen een sterke adem of lichte verkleuring ziet, is een controle een goed idee. Lees meer over de verschillende symptomen van tandsteen bij honden en hoe je ze kunt interpreteren. Hoe eerder je tandsteen bij je hond aanpakt, hoe makkelijker de behandeling en hoe kleiner de kans op blijvende schade.

Een gezond gebit? Dat begint gewoon thuis!

Als je eenmaal weet hoe snel tandplak verandert in dat hardnekkige, gele tandsteen, snap je meteen waarom voorkomen véél beter is dan genezen. En het goede nieuws is: thuis kun je echt het verschil maken. De kunst is om een routine te vinden die bij jou en je hond past, zodat het geen vervelend klusje wordt, maar een normaal onderdeel van jullie dagelijkse zorg.

De allerbeste methode om tandplak weg te halen en tandsteen te voorkomen, is en blijft tandenpoetsen. Echt waar, geen enkel ander middeltje haalt dat kleverige laagje bacteriën zo effectief weg voordat het de kans krijgt om hard te worden.

Hulp, mijn hond haat tandenpoetsen!

Geen paniek, je bent absoluut niet de enige. Tandenpoetsen kun je gelukkig aanleren. Met een flinke dosis geduld en een positieve insteek krijg je zelfs de meest koppige viervoeter zover.

  1. Kies de juiste spullen: Gebruik altijd speciale tandpasta voor honden. Tandpasta voor mensen bevat fluoride en xylitol, wat hartstikke giftig is voor honden. Hondentandpasta smaakt lekker (naar kip of lever, bijvoorbeeld) en mag je hond gewoon doorslikken. Voor de borstel kun je een zachte hondentandenborstel, een borsteltje voor op je vinger, of zelfs een gaasje gebruiken.

  2. Even snuffelen: Laat je hond eerst rustig kennismaken met de tandenborstel en de pasta. Geef een likje tandpasta van je vinger, alsof het een snoepje is.

  3. Wennen aan je vingers: Raak heel zachtjes en kort de lippen en tanden van je hond aan. Beloon hem meteen met je stem of een kleine traktatie. Dit herhaal je een paar dagen, tot hij er helemaal ontspannen onder blijft.

  4. De eerste poetsbeweging: Doe een klein beetje pasta op de borstel of je vinger. Til de lip van je hond op en poets zachtjes één of twee tanden met een draaiende beweging. Begin bij de buitenkant van de kiezen en hoektanden, want daar hoopt tandsteen zich het snelst op.

  5. Bouw het rustig op: Poets elke dag een tandje meer. Houd de sessies lekker kort en eindig altijd met iets leuks. Ga je hond nooit dwingen, want dan leert hij alleen maar dat het iets vervelends is.

Onthoud: regelmaat is belangrijker dan perfectie. Zelfs als je maar drie tot vier keer per week poetst, maak je al een wereld van verschil en verklein je de kans op serieuze gebitsproblemen enorm.

Wat als tandenpoetsen écht niet lukt?

Soms is tandenpoetsen gewoon geen optie. Gelukkig zijn er ook andere manieren om het gebit van je hond te ondersteunen. Hoewel niets tandenpoetsen helemaal kan vervangen, helpt een slimme combinatie van verschillende methodes zeker om de mondhygiëne een boost te geven.

  • Speciale brokken voor het gebit: Sommige voedingen hebben brokken met een speciale vorm en textuur. Tijdens het kauwen ‘schuren’ deze brokken langs de tanden, waardoor tandplak mechanisch wordt verwijderd.
  • Goede kauwsnacks en speeltjes: Kauwen is de natuurlijke tandenborstel van een hond. Goede kauwproducten schrapen langs het gebit en masseren het tandvlees. Kies wel voor veilige, verteerbare snacks. Vermijd keiharde dingen zoals hertengeweien of botten, want die kunnen de tanden beschadigen.
  • Wateradditieven en mondsprays: Dit zijn vloeistoffen die je aan het drinkwater toevoegt of direct in de bek sprayt. Ze bevatten vaak enzymen die de bacteriegroei remmen en zorgen voor een frissere adem.
  • Natuurlijke supplementen zoals kelp: Bepaalde algen, zoals de bruine zeewier Ascophyllum nodosum (kelp), bevatten een stofje dat kan helpen om bestaand tandsteen zachter te maken. Het zorgt er ook voor dat nieuwe tandplak minder makkelijk hecht. Je strooit het meestal als een poeder over het voer.

Het is wel belangrijk om te weten dat je bestaand, keihard tandsteen niet zelf weg krijgt. De methoden hierboven zijn puur bedoeld als preventie. Bekijk ons assortiment voor diverse oplossingen voor tandverzorging die je makkelijk kunt toevoegen aan de routine van jouw hond.

Methoden voor gebitsverzorging thuis vergeleken

Elke methode heeft zijn eigen voor- en nadelen. Deze tabel geeft je een handig overzicht, zodat je de beste mix voor jouw hond kunt samenstellen.

Methode Effectiviteit Inspanning Baasje Ideaal Voor
Tandenpoetsen Zeer hoog Hoog (dagelijks) Iedereen; de gouden standaard
Gebitsverzorgende brokken Gemiddeld Zeer laag Honden die brokken eten
Kauwsnacks & speeltjes Gemiddeld Laag Honden met een grote kauwbehoefte
Wateradditieven/sprays Laag tot gemiddeld Zeer laag Extra ondersteuning, makkelijk in gebruik
Natuurlijke supplementen Laag tot gemiddeld Zeer laag Ondersteuning van binnenuit

Door een paar van deze methodes te combineren, geef je je hond de beste kans op een gezond en pijnvrij gebit. Het kost misschien een beetje moeite, maar het bespaart je hond een hoop ellende en jou een flinke rekening bij de dierenarts.

Hoe een professionele gebitsreiniging werkt

Oké, je doet je best met tandenpoetsen en kauwspeeltjes, maar soms is het gewoon niet genoeg. Als dat hardnekkige tandsteen eenmaal zit, is er maar één echt goede oplossing: een professionele gebitsreiniging bij de dierenarts. Ik snap dat het idee van je hond onder narcose brengen best spannend is, maar het is echt de enige manier om het gebit weer helemaal schoon en gezond te krijgen.

Laten we stap voor stap doornemen wat er precies gebeurt. Dan weet je precies waarom dit zo’n belangrijke behandeling is.

Een dierenarts met een mondkapje en handschoenen reinigt professioneel de tanden van een hond op een behandeltafel.

Alles begint met een goede voorbereiding. Vooral bij wat oudere honden doet de dierenarts vaak eerst een bloedonderzoek. Hiermee checken ze of de organen, zoals de lever en nieren, tiptop in orde zijn om de narcose veilig te doorstaan.

De behandeling stap voor stap

Zodra je hond rustig slaapt, kan het echte werk beginnen. De dierenarts of paraveterinair kan nu het hele gebit inspecteren, iets wat bij een wakkere hond natuurlijk nooit lukt. Ze kijken veel verder dan alleen het zichtbare tandsteen; het gaat juist om wat er onder de tandvleesrand schuilt.

De reiniging zelf bestaat uit een paar cruciale stappen:

  1. Tandsteen verwijderen: Met ultrasone apparatuur wordt het zichtbare tandsteen van de tanden getrild. Dit apparaatje trilt op een hoge frequentie de harde aanslag los, zonder het glazuur te beschadigen.
  2. Reinigen onder het tandvlees: Dit is misschien wel de allerbelangrijkste stap. Met speciale handinstrumenten (curettes) wordt de plak en het tandsteen weggehaald uit de ‘pockets’, de ruimtes tussen tand en tandvlees. Hier pak je de ontsteking (parodontitis) bij de wortel aan.
  3. Polijsten: Als alle aanslag weg is, worden de tanden gepolijst met een speciale pasta. Dit maakt het tandoppervlak spiegelglad, waardoor nieuwe tandplak veel minder makkelijk kan hechten. Een slimme zet voor de toekomst!
  4. Tandheelkundige röntgenfoto’s: Vaak worden er ook foto’s gemaakt. Hiermee kan de dierenarts de gezondheid van de wortels en het kaakbot beoordelen – dingen die je met het blote oog simpelweg niet ziet.
  5. Eventuele extracties: Blijkt tijdens de inspectie dat een tand of kies niet meer te redden is? Dan wordt deze meteen getrokken. Dat voorkomt een hoop pijn en verdere problemen.

Waarom narcose echt nodig is

Je komt ze soms tegen: aanbieders van 'narcosevrije gebitsreiniging'. Geloof me, dat is geen goed idee. Zonder narcose kunnen ze hooguit wat zichtbaar tandsteen wegkrabben. Het echte gevaar – de bacteriën onder het tandvlees – blijft gewoon zitten. De kern van het probleem wordt dus niet aangepakt.

Narcose zorgt ervoor dat de behandeling grondig, veilig en volledig pijnloos verloopt.

Wanneer tandvlees ontstoken is en bloedt, kunnen bacteriën via de bloedbaan het lichaam van je hond binnendringen. Dit gebeurt jaarlijks bij zo'n 840.000 Nederlandse honden. Die bacteriën kunnen dan lelijke infecties veroorzaken in belangrijke organen, zoals de nieren en het hart.

Een professionele reiniging is geen cosmetische opfrisbeurt. Het is een medische ingreep die de algehele gezondheid van je hond beschermt. Het stopt de pijn, geneest ontstekingen en voorkomt dat bacteriën zich door het lichaam verspreiden.

Na de behandeling mag je maatje, zodra hij weer goed wakker is, mee naar huis. Je krijgt dan advies over de nazorg, bijvoorbeeld wat zacht voer voor een paar dagen en eventueel pijnstilling. Dit is trouwens hét perfecte moment om thuis een frisse start te maken met een goede poetsroutine. Lees hier meer over het onderhouden van een schoon hondengebit na een reiniging.

Veelgestelde vragen over het hondengebit

Als baasje zit je vast nog met een paar vragen over het gebit van je hond. Logisch, want goede mondzorg is superbelangrijk, maar roept vaak ook een hoop vragen op. Hieronder krijg je heldere, praktische antwoorden op de meest voorkomende vragen over tandsteen bij honden en de verzorging van hun tanden.

Vanaf welke leeftijd moet ik beginnen met tandenpoetsen?

Het korte antwoord? Zo vroeg mogelijk! De allerbeste tijd om je hond te laten wennen aan tandenpoetsen is als hij nog een puppy is, zo rond de drie tot vier maanden oud. Op die leeftijd zijn ze nog lekker nieuwsgierig en staan ze open voor alles wat je ze leert.

In het begin draait het niet om een perfect schoon gebit, maar puur om de gewenning. Laat je pup wennen aan je vingers in zijn bekkie, aan de smaak van speciale hondentandpasta en aan het gevoel van een tandenborstel. Maak er een positief en dagelijks ritueel van met een dikke beloning achteraf. Zo wordt het later, als het volwassen gebit doorkomt, geen gevecht.

Begin je pas bij een volwassen hond? Geen paniek, het kan nog steeds. Wees dan gewoon extra geduldig en bouw het in héél kleine, positieve stapjes op.

Kan ik tandsteen zelf weghalen met een krabber?

Nee, absoluut niet. Dit is een vraag die we vaak horen, maar zelf gaan krabben aan het gebit van je hond is gevaarlijk en wordt met klem afgeraden. Het lijkt misschien een snelle fix, maar de risico’s zijn echt te groot.

Zo'n tandkrabber is een scherp ding. De kans dat je uitschiet en het gevoelige tandvlees van je hond raakt, is enorm. Dat doet niet alleen pijn, maar je creëert ook wondjes waar bacteriën vrij spel hebben, wat weer kan leiden tot nare ontstekingen. Bovendien is de kans groot dat je krassen maakt in het tandglazuur.

Tandglazuur is het supersterke, beschermende laagje om een tand. Als het eenmaal beschadigd is, groeit het nooit meer terug. Juist in die krasjes hecht nieuwe tandplak zich nog makkelijker, waardoor je het probleem op de lange termijn alleen maar erger maakt.

En onthoud: het écht gevaarlijke tandsteen zit onder de tandvleesrand. Daar kom je met een krabbertje nooit bij. Laat het verwijderen van tandsteen dus altijd over aan de enige die het veilig kan: de dierenarts.

Zijn bepaalde hondenrassen gevoeliger voor tandsteen?

Jazeker. Hoewel in principe elke hond tandsteen kan krijgen, hebben sommige rassen er gewoon veel meer aanleg voor. Dit heeft vaak te maken met de bouw van hun schedel en de stand van hun tanden.

  • Kleine hondenrassen: Denk aan Chihuahua's, Yorkshireterriërs, Maltezers en Teckels. Hun tanden staan vaak propvol in een kleine kaak, waardoor etensresten makkelijk klem komen te zitten.
  • Rassen met een korte snuit (brachycefale rassen): Mopshonden, Franse Bulldogs en Shih Tzus hebben door hun korte kaak vaak een wat rommelig gebit. Dit zorgt voor allerlei hoekjes en gaatjes waar tandplak zich ophoopt.
  • Poedels en vergelijkbare rassen: Deze honden hebben vaak een andere samenstelling van hun speeksel, waardoor tandplak sneller hard wordt en verandert in tandsteen.

Heb jij een hond van zo'n ras? Dan is het extra belangrijk om al op jonge leeftijd te starten met preventieve zorg en het gebit goed in de gaten te houden.

Hoe vaak heeft mijn hond een professionele reiniging nodig?

Dat hangt echt helemaal af van jouw hond: zijn ras, leeftijd en hoe goed je het gebit thuis bijhoudt. Er is dus geen vaste regel die voor elke hond geldt. Een jaarlijkse gebitscontrole bij de dierenarts is voor de meeste honden een prima uitgangspunt. Tijdens die check kan de dierenarts perfect inschatten of een professionele reiniging nodig is.

Voor honden met een hoog risico, zoals de kleine rassen die we net noemden, kan het vaker nodig zijn, soms zelfs om het jaar. Andere honden, zeker als jij thuis elke dag trouw de tanden poetst, hebben misschien maar eens in de paar jaar een schoonmaakbeurt nodig, of soms zelfs helemaal niet.

Let vooral zelf goed op de signalen. Zie je de eerste geelbruine aanslag verschijnen die je niet meer wegkrijgt? Of ruik je een slechte adem? Wacht dan niet op de jaarlijkse controle, maar maak gewoon een afspraak. Vroeg ingrijpen voorkomt dat de problemen erger worden en de behandeling ingrijpender (en duurder) uitpakt.


Bij Lizzy & Lola weten we hoe belangrijk de gezondheid van je hond is. Ontdek ons zorgvuldig gekozen assortiment met producten voor tandverzorging die helpen om het gebit van je maatje schoon en fris te houden. Bezoek ons op https://www.lizzylola.com en geef je hond de zorg die hij verdient.

De waardering van lizzylola.com/ bij WebwinkelKeur Reviews is 8.3/10 gebaseerd op 6 reviews.