Voelt je kat wat hangerig, is 'ie lusteloos en laat hij zijn favoriete brokjes staan? Als baasje maak je je dan al snel zorgen. Koorts bij katten is een duidelijk signaal dat het immuunsysteem op volle toeren draait. Meestal is er een onderliggende oorzaak, zoals een infectie, waar het lichaam hard tegen vecht.

Hoe herken je koorts bij je kat?

Je kent je kat als geen ander. Als jouw normaal zo speelse huistijger plotseling stil in een hoekje ligt, voel je direct dat er iets niet pluis is. Het herkennen van de signalen is dan ook de allerbelangrijkste stap om je maatje de juiste zorg te geven.

Warme oortjes, een teken van koorts? Niet altijd!

Veel baasjes voelen aan de oren of neus om te checken of hun kat koorts heeft. Hoewel warme oren soms inderdaad op koorts kunnen wijzen, is het helaas geen betrouwbare methode. Een kat die net heerlijk in de zon of bij de verwarming heeft gelegen, heeft natuurlijk ook warme oren.

Kijk daarom liever naar het gedrag van je kat. Dat geeft een veel duidelijker beeld van hoe hij zich écht voelt.

Symptomen die je niet mag negeren

Let goed op de volgende signalen die op koorts bij een kat kunnen duiden:

Lusteloos en teruggetrokken: Je kat is duidelijk minder actief, heeft geen zin om te spelen en zoekt een rustig plekje op. Dit is vaak een van de eerste en meest opvallende symptomen. Slaapt je kat plotseling extreem veel? Lees dan ook ons artikel over waarom een kat veel slaapt.
Minder eetlust: Een kat die zich niet lekker voelt, laat zijn eten en drinken vaak staan. Dit kan snel tot uitdroging leiden, dus neem dit altijd serieus.
Slechte vachtverzorging: Katten zijn ontzettend schone dieren. Als je kat stopt met zichzelf te wassen, is dat een sterk teken dat er iets mis is.
Rillen of trillen: Net als wij mensen kunnen katten rillen als de koorts oploopt.
Snellere ademhaling of hartslag: Ook een verhoogde ademhaling of een sneller kloppend hart kan op koorts wijzen.

Wist je dat koorts een veelvoorkomende reden is voor een bezoek aan de dierenarts? Recente cijfers laten zien dat ongeveer 15% van de kattenconsulten te maken heeft met koorts of infecties. Interessant is dat in zo'n 68% van de gevallen met een temperatuur boven de 39,5 °C een virus de boosdoener is. Hoewel baasjes lusteloosheid vaak als eerste opmerken, meet slechts 40% zelf de temperatuur, terwijl dat de enige echt betrouwbare methode is.

Zelf de temperatuur opmeten: zo doe je dat

De enige manier om écht zeker te weten of je kat koorts heeft, is door de temperatuur rectaal op te meten. Dat klinkt misschien als een vervelend klusje, maar met een goede voorbereiding is het zo gepiept en kun je de stress voor je kat beperken.

Gebruik een digitale thermometer met een flexibele punt en doe er een beetje glijmiddel (zoals vaseline) op. Vraag iemand om je kat rustig vast te houden en af te leiden, terwijl jij de thermometer voorzichtig ongeveer een centimeter diep inbrengt. Wacht op het piepje en je weet het meteen.

De normale lichaamstemperatuur van een volwassen kat ligt tussen de 38,1 °C en 39,2 °C. Alles daarboven wordt gezien als verhoging of koorts.

De tabel hieronder helpt je om de gemeten temperatuur goed in te schatten.

Temperatuurgids voor katten

Deze tabel helpt je de temperatuur van je kat correct te interpreteren en de bijbehorende symptomen te herkennen.

Status	Temperatuurbereik (°C)	Typische symptomen
Normaal	38,1 – 39,2	Actief, normale eetlust, alert.
Verhoging	39,3 – 40,4	Licht lusteloos, verminderde eetlust.
Hoge koorts	> 40,5	Ernstig lusteloos, apathisch, weigert te eten, kan rillen. Dit is een spoedgeval.

Door zelf de temperatuur te meten, heb je concrete informatie in handen. Schiet de thermometer boven de 40,5 °C of houdt de koorts langer dan 24 uur aan? Neem dan direct contact op met de dierenarts.

De meest voorkomende oorzaken van koorts

Koorts is eigenlijk geen ziekte, maar eerder een luid alarmsignaal van het lichaam van je kat. Zie het als het brandalarm in je huis: het geluid is niet het vuur, maar het vertelt je wel dat er ergens een probleem is dat je aandacht nodig heeft. Die verhoogde lichaamstemperatuur is een slimme, natuurlijke reactie van het immuunsysteem dat in de aanval gaat.

De lijst met mogelijke boosdoeners is lang en soms best complex. Gelukkig vallen de meeste gevallen van koorts bij katten in een paar duidelijke categorieën. Als je die begrijpt, krijg je al een veel beter idee van wat er in het lijfje van je vriend kan gebeuren.

Infecties: De belangrijkste boosdoeners

De absolute nummer één oorzaak van koorts? Een infectie. Het lichaam van je kat draait de thermostaat bewust wat hoger om het ongemakkelijk te maken voor ziekteverwekkers. Super slim, eigenlijk. Deze infecties kunnen door verschillende micro-organismen komen.

De meest voorkomende typen zijn:

Virale infecties: Dit zijn de bekende boosdoeners. Denk aan het feline calicivirus en het feline herpesvirus, de twee voornaamste veroorzakers van niesziekte. Deze leiden vaak tot koorts, een snotneus en veelvuldig niezen. Ernstigere virussen, zoals kattenaids (FIV) en kattenleukemie (FeLV), tasten het immuunsysteem aan en gaan ook vaak gepaard met koorts.
Bacteriële infecties: Overal waar bacteriën vrij spel krijgen, kan een infectie ontstaan. Een vechtwond die uitgroeit tot een abces – zo’n pijnlijke, met pus gevulde bult – is een klassiek voorbeeld. Maar ook een blaasontsteking of zelfs een ontstoken tandwortel kan een bacteriële infectie en dus koorts veroorzaken.

Ontstekingsreacties en andere oorzaken

Niet elke koorts is het gevolg van een infectie. Soms reageert het lichaam met een ontsteking zonder dat er een virus of bacterie in het spel is. Het reageert dan op beschadigd weefsel of een andere interne aandoening.

Koorts is een krachtig verdedigingsmechanisme. Het activeert niet alleen het immuunsysteem, maar remt ook de groei van veel virussen en bacteriën. Het is dus een functionele, zij het zorgwekkende, reactie van het lichaam.

Hier zijn nog een paar andere veelvoorkomende, niet-infectieuze oorzaken van koorts bij katten:

Abcessen na een gevecht: Een typisch scenario: je buitenkat komt thuis na een akkefietje met een buurtgenoot. Een kleine bijt- of krabwond kan snel dichtgroeien, waardoor bacteriën onder de huid opgesloten raken. Het resultaat is een pijnlijk abces, dat bijna altijd gepaard gaat met hoge koorts.
Parasitaire infecties: Hoewel minder vaak de directe reden voor hoge koorts, kunnen parasieten zeker een rol spelen. Een ernstige besmetting met longwormen of Toxoplasma gondii kan een reactie van het immuunsysteem en koorts uitlokken. Ook ziektes die door teken worden overgedragen, zoals anaplasmose, kunnen koorts geven. Wil je meer weten over de gevaren van vlooien en teken? Ontdek hier alles over effectieve vlooien- en tekenbestrijding bij katten.
Reactie op vaccinatie of medicatie: Heel soms krijgt een kat lichte, kortdurende koorts na een vaccinatie. Dit is een normale reactie van het immuunsysteem dat aan het werk wordt gezet. In zeldzame gevallen kunnen bepaalde medicijnen ook koorts als bijwerking hebben.
Tumoren of auto-immuunziekten: Vooral bij oudere katten moeten we ook aan serieuzere problemen denken. Bepaalde soorten kanker kunnen koorts veroorzaken, net als auto-immuunziekten, waarbij het immuunsysteem per ongeluk het eigen lichaam aanvalt.
Inname van giftige stoffen: Als een kat iets giftigs binnenspeelt, zoals een verkeerde plant of een chemische stof, kan het lichaam daarop reageren met allerlei symptomen, waaronder koorts.

Het is cruciaal om de precieze oorzaak te achterhalen, want dat bepaalt de behandeling. Een abces vraagt om drainage en antibiotica, terwijl een virale infectie vooral ondersteunende zorg nodig heeft. Daarom is een bezoek aan de dierenarts onmisbaar als je kat koorts heeft die langer aanhoudt.

Oké, je kat heeft koorts en je zit in de wachtkamer van de dierenarts. Dat is natuurlijk super spannend. Je maakt je zorgen en vraagt je af wat er allemaal gaat gebeuren. Laten we eens rustig doornemen wat je kunt verwachten, dan weet je precies waar je aan toe bent.

De dierenarts begint altijd met een grondig lichamelijk onderzoek. Zie het als het werk van een detective: systematisch op zoek naar aanwijzingen die de oorzaak van de koorts kunnen verraden. Je kat wordt rustig benaderd en de dierenarts kijkt eerst naar de algehele houding en het gedrag. Vervolgens worden de slijmvliezen in de bek en bij de ogen geïnspecteerd; de kleur en vochtigheid vertellen al veel over de doorbloeding en of je kat misschien is uitgedroogd.

Het lichamelijk onderzoek

Tijdens dit onderzoek worden verschillende dingen gecheckt om een compleet beeld te krijgen van de gezondheid van je kat.

Luisteren naar hart en longen: Met de stethoscoop wordt geluisterd naar het hartritme en de ademhaling. Een ruisje op het hart of gekke geluidjes in de longen kunnen wijzen op een infectie.
De buik voelen: Door zachtjes de buik te palperen, voelt de dierenarts of de organen in orde zijn. Pijn, zwellingen of harde plekken kunnen bijvoorbeeld duiden op een blaasontsteking of een probleem in de darmen.
Huid en vacht inspecteren: De dierenarts checkt je kat van top tot teen op vlooien, teken, wondjes of abcessen. Zeker een abces na een vechtpartij is een beruchte oorzaak van hoge koorts.

Meestal geeft dit eerste onderzoek al een sterk vermoeden van wat er aan de hand is. Soms zijn de aanwijzingen echter niet duidelijk genoeg en is er wat meer speurwerk nodig.

Verder onderzoek voor de juiste diagnose

Als na het lichamelijk onderzoek de oorzaak nog niet glashelder is, zijn er gelukkig meer manieren om erachter te komen wat er speelt.

Een bloedonderzoek is vaak ontzettend informatief. Hiermee zien we of er ontstekingswaarden in het bloed zitten, wat bevestigt dat het lichaam inderdaad ergens tegen vecht. Ook kan het bloedarmoede aantonen of de functie van organen zoals de nieren en lever controleren.

Bij een vermoeden van een blaasontsteking of nierproblemen is een urinetest een logische volgende stap. De urine wordt dan onderzocht op bijvoorbeeld bacteriën, kristallen of bloed.

Soms moeten we letterlijk een kijkje binnenin nemen. Een röntgenfoto of een echo kan dan de doorslag geven bij problemen die je van buitenaf niet kunt zien, zoals een ingeslikt voorwerp, een longontsteking of afwijkingen aan organen.

De behandeling en een cruciale waarschuwing

Zodra de boosdoener is gevonden, kan de dierenarts een gerichte behandeling starten. Is er sprake van een bacteriële infectie, zoals een abces of blaasontsteking? Dan worden er antibiotica voorgeschreven.

Om je kat zich snel weer wat beter te laten voelen en de eetlust op te wekken, worden er vaak koortsremmende en pijnstillende medicijnen gegeven. Om je een idee te geven: de prognose is dat in 2025 ruim 45.000 keer koortsremmers zoals meloxicam aan katten in Nederland worden voorgeschreven. Een tijdige diagnose en behandeling is echt essentieel. Studies laten namelijk zien dat 52% van de koortsperiodes die langer dan 48 uur duren tot uitdroging kan leiden, wat het herstel flink in de weg zit.

En dan nog een hele belangrijke, levensreddende waarschuwing: geef je kat nóóit medicijnen die voor mensen bedoeld zijn! Middelen als paracetamol en ibuprofen zijn extreem giftig voor katten. Ze kunnen acute leverschade veroorzaken en zelfs dodelijk zijn. Volg dus altijd en alleen het advies en de medicatie op die je van de dierenarts krijgt.

Wanneer je direct de dierenarts moet bellen

Natuurlijk, een beetje verhoging betekent vaak gewoon dat het immuunsysteem van je kat hard aan het werk is. Maar er zijn situaties waarin je écht niet moet afwachten. Soms is snel handelen letterlijk van levensbelang. Als baasje is het daarom ontzettend belangrijk dat je de ‘rode vlaggen’ herkent die aangeven dat de koorts bij je kat een spoedgeval is.

Twijfel je of de situatie ernstig is? Dat is heel normaal. Gebruik het overzicht hieronder als je gids voor die momenten van onzekerheid.

Deze beslisboom geeft je een visueel stappenplan. Het helpt je om snel te bepalen of je direct de dierenarts moet bellen of dat je de situatie nog even thuis kunt aankijken.

Zoals je ziet, zijn het vooral de combinaties van symptomen die om directe actie vragen. Laten we dieper ingaan op de signalen die alle alarmbellen moeten laten rinkelen.

De kritieke rode vlaggen

We weten nu dat een normale temperatuur voor een kat tussen de 38,1 °C en 39,2 °C ligt. Een lichte stijging is een reden om alert te zijn, maar de volgende situaties zijn reden voor onmiddellijke actie. Pak de telefoon en bel de dierenarts als je een van deze dingen opmerkt:

Extreem hoge koorts: Meet je een temperatuur van 40,5 °C of hoger? Bel dan direct. Zulke hoge koorts is gevaarlijk en kan in korte tijd schade aanrichten aan de organen van je kat.
Koorts die langer dan 24 uur aanhoudt: Zelfs als de koorts niet torenhoog is, betekent aanhoudende koorts dat het lichaam van je kat de strijd niet alleen kan winnen. Bovendien leidt het tot uitputting en uitdroging.
Koorts in combinatie met andere ernstige symptomen: Dit is misschien wel de allerbelangrijkste. Koorts is één ding, maar als je kat ook andere serieuze klachten heeft, wijst dat bijna altijd op een noodsituatie.

Wees extra voorzichtig bij kittens, oudere katten, of katten die al een chronische ziekte hebben (zoals nierfalen of suikerziekte). Deze dieren zijn veel kwetsbaarder en hun toestand kan razendsnel achteruitgaan. Voor hen geldt: bij de minste twijfel bel je de dierenarts.

Combinatiesymptomen die spoed vereisen

Let extra goed op als je kat naast koorts ook een van de volgende symptomen heeft. Deze combinaties zijn vaak een teken dat er iets goed mis is en dat elke minuut telt.

Om het overzichtelijk te maken, hebben we de meest alarmerende signalen in een checklist gezet.

Checklist voor spoedgevallen

Symptoom of rode vlag	Waarom het een spoedgeval is
Benauwdheid of snelle ademhaling	Dit kan wijzen op ernstige problemen zoals longontsteking, vocht achter de longen of een hartprobleem. Zuurstoftekort is direct levensbedreigend.
Herhaaldelijk braken of diarree	Gecombineerd met koorts leidt dit razendsnel tot gevaarlijke uitdroging en een verstoorde elektrolytenbalans, wat de organen zwaar belast.
Niet meer kunnen plassen	Dit is een absolute noodsituatie, vooral bij katers. Het duidt vaak op een verstopte plasbuis (een 'plaskater'), wat binnen 24-48 uur fataal kan zijn.
Extreme lusteloosheid of apathie	Als je kat niet meer reageert, niet meer opstaat of totaal afwezig lijkt, kan er sprake zijn van shock of een ernstige infectie die het hele lichaam aantast.
Plotselinge zwakte of verlamming	Dit kan duiden op neurologische problemen, een bloedprop (trombose) of een ernstig trauma. Allemaal redenen voor onmiddellijke medische hulp.

Het herkennen van deze combinaties kan echt het verschil maken. Vertrouw bovenal op je gevoel. Jij kent je kat het allerbeste. Als jouw instinct je vertelt dat er iets écht niet in de haak is, dan is dat altijd een goede reden om te bellen. Beter een keer te veel gebeld dan een keer te laat.

Oké, je bent terug van de dierenarts. De diagnose is gesteld, maar nu begint misschien wel het belangrijkste deel: de zorg thuis. Jouw liefde en aandacht zijn nu het allerbeste medicijn om je kat weer op de been te helpen. Met een paar simpele aanpassingen in huis creëer je een veilige haven waar je kat alle energie kan steken in beter worden.

Het allerbelangrijkste? Creëer een rustig en comfortabel ‘ziekenboegje’. Een kat met koorts voelt zich ellendig en kwetsbaar, en wil zich het liefst verstoppen. Kies daarom een warme, tochtvrije kamer waar je kat zich kan terugtrekken, ver weg van de dagelijkse drukte, andere huisdieren of jonge kinderen.

Maak het extra behaaglijk met een zacht, schoon dekentje. Zorg er ook voor dat een schone kattenbak, vers water en wat voer binnen pootbereik staan. Zo hoeft je zieke vriendje geen onnodige energie te verspillen.

Je kat verleiden tot eten en drinken

Een van de grootste uitdagingen, dat weten we allemaal, is een zieke kat aan het eten krijgen. Koorts bij katten drukt de eetlust flink, terwijl voeding juist cruciaal is voor het herstel. Uitdroging ligt bovendien al snel op de loer en kan het genezingsproces flink in de weg zitten.

Gelukkig zijn er een paar trucjes om de eetlust van je kat weer op te wekken:

Warm natvoer een beetje op: Een paar seconden in de magnetron is al genoeg. De warmte maakt de geur van het voer veel sterker, en voor katten is geur allesbepalend.
Bied iets onweerstaanbaars aan: Denk aan sterk ruikend eten, zoals een klein beetje tonijn (in water, nooit in olie!) of speciaal herstelvoer van de dierenarts dat extra smakelijk is.
Voer uit de hand: Soms werkt het al om een klein beetje voer op je vinger aan te bieden. Jouw vertrouwde geur en aanwezigheid kunnen net dat zetje geven.
Houd het water vers: Ververs het waterbakje een paar keer per dag. Veel katten vinden een drinkfontein ook fantastisch, omdat het stromende water hun interesse wekt.

Een comfortabele en vooral stressvrije omgeving is echt goud waard. Onderzoek laat zien dat stress verminderen het herstel met wel 40% kan versnellen. Dit bewijst maar weer hoe ontzettend belangrijk een rustig en veilig plekje thuis is.

Basisverzorging en hoe je problemen voorkomt

Naast eten, drinken en rust heeft je zieke kat misschien wat extra verzorging nodig. Heeft je kat bijvoorbeeld niesziekte, dan zitten de neus en ogen vaak vol snot en prut. Maak de oogjes en neus voorzichtig schoon met een zacht, vochtig doekje. Zo kan je kat weer wat makkelijker ademhalen en voelt hij zich meteen een stuk prettiger.

Goede thuiszorg is essentieel, maar voorkomen is natuurlijk altijd beter. Met een paar goede gewoontes kun je de kans op koorts bij katten in de toekomst aanzienlijk verkleinen.

Tips om je kat gezond te houden:

Houd vaccinaties bij: Zorg dat je kat zijn jaarlijkse prikken krijgt. Vaccinaties beschermen tegen nare virussen zoals niesziekte en kattenziekte, die vaak hoge koorts veroorzaken.
Bestrijd parasieten: Een goede vlooien- en wormenbehandeling is een absolute must. Vlooien brengen ziektes over en een worminfectie verzwakt het immuunsysteem. Ook andere parasieten, zoals mijten, kunnen voor problemen zorgen. In ons artikel over mijten bij katten lees je hoe je die herkent en aanpakt.
Vergeet het gebit niet: Gebitsproblemen zijn een geniepige en veelvoorkomende oorzaak van koorts. Recente cijfers tonen aan dat zo'n 92.000 katten koorts kregen door bijvoorbeeld een ontstoken tand. Regelmatige controles en (als het lukt) tandenpoetsen kunnen veel ellende voorkomen.
Zorg voor een fijn leven zonder stress: Een stabiele omgeving met genoeg krabpalen, verstopplekjes en speeltijd houdt je kat gelukkig. Een relaxte kat heeft een sterker immuunsysteem en wordt minder snel ziek.

Door deze liefdevolle zorg thuis te combineren met een slimme, preventieve aanpak, geef je je kat de allerbeste kans op een snel herstel en een lang, gezond en gelukkig leven. Jouw aandacht maakt het verschil.

Nog wat vragen over koorts bij je kat?

Zit je na alle informatie toch nog met een paar prangende vragen? Geen zorgen, dat is volkomen normaal. Hier duiken we in de meest gestelde vragen die bij kattenbaasjes leven, zodat je precies weet wat je wel en vooral níét moet doen.

Mag ik mijn kat paracetamol of ibuprofen geven?

Hier kunnen we heel kort over zijn: nee, absoluut nooit. Het is een van de gevaarlijkste fouten die je als baasje kunt maken. Geef je kat nooit medicijnen uit je eigen medicijnkastje, zoals paracetamol, ibuprofen of aspirine. Voor een kat zijn deze middelen puur vergif.

Het klinkt misschien onschuldig, maar het kattenlichaam werkt heel anders dan het onze. Hun lever mist bepaalde enzymen die nodig zijn om deze stoffen af te breken. Een klein stukje paracetamol kan al acute, onherstelbare leverschade veroorzaken en fataal zijn. Ibuprofen leidt op zijn beurt tot ernstige maagbloedingen en nierfalen.

Onthoud dit alsjeblieft goed: medicatie voor mensen kan een doodvonnis voor je kat betekenen. Gebruik alléén medicijnen die een dierenarts speciaal voor jouw kat heeft voorgeschreven.

Heeft je kat pijn of koorts? Dan is er maar één veilige route: de dierenarts. Zij hebben de juiste, kat-veilige pijnstillers en koortsremmers die wél werken zonder deze vreselijke risico's.

Hoe lang mag de koorts bij mijn kat duren?

Dat is een lastige vraag, want er is geen standaard antwoord. Het hangt helemaal af van de oorzaak en de conditie van je kat. Een lichte verhoging na een vaccinatie kan bijvoorbeeld binnen 24 uur weer weg zijn.

Maar als vuistregel kun je aanhouden: duurt de koorts langer dan 24 tot 48 uur? Dan is het tijd om de dierenarts te bellen. Aanhoudende koorts is een duidelijk signaal dat het immuunsysteem van je kat de strijd niet in z'n eentje wint.

Houd je aan deze richtlijnen:

Kortdurende koorts (korter dan 24 uur): Is je kat verder nog redelijk oké, eet en drinkt ze een beetje? Dan kun je het thuis even aankijken. Zorg voor een rustig, comfortabel plekje.
Aanhoudende koorts (langer dan 24 uur): Dit is echt een rode vlag. Het lichaam raakt uitgeput en de kans op uitdroging wordt groot. Een bezoek aan de dierenarts is nu echt nodig.
Extreem hoge koorts (boven 40,5°C): Wacht geen 24 uur. Dit is altijd een spoedgeval, hoe lang het ook duurt. Bel onmiddellijk de dierenarts.

Wees extra voorzichtig bij kittens, oudere katten of katten die al een aandoening hebben. Hun reserves zijn veel kleiner, dus wacht bij hen nooit te lang af.

Is de koorts van mijn kat besmettelijk?

De koorts zelf is niet besmettelijk. Het is immers geen ziekte, maar een symptoom – een reactie van het lichaam. Wat wél besmettelijk kan zijn, is de oorzaak van de koorts.

Als een virus of bacterie de boosdoener is, kan die ziekteverwekker natuurlijk wel worden overgedragen op andere dieren.

Denk bijvoorbeeld aan:

Virale infecties: Niesziekte (veroorzaakt door het feline calici- en herpesvirus) is super besmettelijk voor andere katten. Dit kan via direct contact, maar ook via gedeelde voerbakjes, de kattenbak of zelfs via jouw handen en kleding.
Bacteriële infecties: Sommige bacteriën, zoals Chlamydia, kunnen ook van kat op kat overgaan.
Parasieten: Vlooien zijn meesters in het overspringen en kunnen ziektes met zich meedragen.

Het is dus slim om een kat met koorts apart te houden van andere huisdieren totdat de dierenarts heeft uitgezocht wat er aan de hand is. En goede hygiëne is cruciaal: was je handen grondig nadat je voor je zieke kat hebt gezorgd en maak alles apart schoon.

Wat als mijn kat met koorts niet eet of drinkt?

Een zieke kat die weigert te eten of drinken, is een van de grootste zorgen voor elk baasje. Het is een logisch gevolg van het ziek zijn, maar het kan razendsnel serieuze problemen veroorzaken. Een kat kan namelijk niet lang zonder eten. Doet ze dit wel, dan kan haar lever vervetten (hepatische lipidose), een levensbedreigende aandoening.

Stap 1: Probeer je kat te verleiden

Geur is alles: Maak natvoer een paar seconden warm in de magnetron. De geur wordt daardoor sterker en kan nét dat zetje geven.
Bied iets onweerstaanbaars: Probeer een klein beetje sterk ruikend eten, zoals tonijn (in water, niet in olie!), een stukje gekookte kip (zonder botjes!) of speciaal herstelvoer van de dierenarts.
Maak drinken leuker: Ververs het water vaak of probeer een drinkfontein. Stromend water vinden veel katten interessanter. Je kunt ook een scheutje van het water van de tonijn of zoutloze kippenbouillon door het drinkwater doen.

Stap 2: Wanneer moet je ingrijpen?

Als je kat langer dan 24 uur écht niets eet, is het tijd voor actie. Uitdroging en de gevaarlijke leververvetting liggen op de loer. Neem in dat geval altijd contact op met je dierenarts.

De dierenarts kan beoordelen of een infuus nodig is tegen uitdroging en kan medicijnen geven die de eetlust opwekken. In ernstige gevallen kan zelfs een tijdelijke voedingssonde nodig zijn. Wacht dus niet te lang als je kat stopt met eten; het is een serieus signaal dat snelle hulp vereist.

Bij Lizzy & Lola weten we als geen ander hoe belangrijk het welzijn van je dier is. Van de meest comfortabele mandjes om in uit te zieken tot smakelijke snacks om de eetlust weer op te wekken, je vindt bij ons alles om je kat de beste zorg te geven. Ontdek ons assortiment op https://www.lizzylola.com.